บทที่ 2- ข้าวปั้นเป็นอะไร!? (2)

Writer’s talk

กริ้งงงงงงงง!

หลังจากเสียงกระดิ่งหมดคาบขึ้นก็มีเสียงนักเรียนคุยกันจ้อกแจ้กจอแจทันที แต่มีเสียงนึงที่แตกต่างไปจากเสียงอื่นๆ คือ……..

“ปั้น ปั้น ปั้น แงงงงงงง แกหันมานี่สิ งอนอ่าไรเค้าอ่าาาาา (T^T) ง่า ตอบหน่อยจิ (TT)” ใช่แล้ว มันคือเสียงของโรเซล่าที่ตามง้อข้าวปั้นอยู่นั่นเอง…. แล้วผลลัพธ์ที่โรเซล่าได้จากข้าวปั้นคือ

“( – -)” ข้าวปั้นเหลือบตามองแล้วเดินออกไปจากห้องทันที

และทันทีที่ข้าวแนออกไปโรเซล่าก็ตามไปทันที ตามด้วยเหล่าผองเพื่อนแสนสอดรู้ (ไอติม ริสซี่ น้ำ หว้า และเหล่าตัวประกอบที่ยังไม่ได้แนะนำ : เฮ้ย! ไม่ได้สอด แค่อยากรู้!)( ฮิเมะ : จ้าๆ) ก็ตามไปทันที ระหว่างทางก็ไปเจอกับโรเซล่ายืนทำหน้าสิ้นหวังอยู่ท่ามกลางถนนที่มีคนเดินขวักไขว่ไปมาและแสงไฟ เอ้ย! ยืนอยู่ตรงที่นั่งกินข้าวประจำของกลุ่ม แต่ไม่มีวี่แววของข้าวปั้นเลยซักนิด ลูกหว้าจึงเข้าไปถาม

“แมว ลิงหายไปไหนอะ”
“ไม่รู้สิ เฮ้ย! ไอ้หว้า! ฉันไม่ใช่แมวเว้ย!” ชิ! ทำไมมีแต่คนคิดว่าเค้าเป็นแมวนะ (-^-)
“อ้าวเหรอ! เห็นชัดๆเนี่ย โอ๋ๆ อย่าทำหน้างั้นสิ เดี๋ยวให้กินมีโอนะ”
“หว้า! เชอะ! กินข้าวดีกว่า (-^-)“
“โอ๋ๆ อย่างอนนะ เดี๋ยวเอาช็อกโกแลตมาให้”
“……” เงียบ หว้าเหงื่อตกทันที
“น่าๆ เดี๋ยวเอาช็อกโกแลตมาให้ นะ หายงอนเหอะ (^^;)” ถึงจะรู้ว่าไม่ได้งอนจริง แต่เงียบมันน่ากลัวนะเว้ย! หว้าคิดในใจ
“โอเคก็ได้ (^^) แต่ต้องเอามาให้จริงๆนะ (‘ ^ ‘)”

“จ้าๆ ไม่ต้องทำหน้าแมวเลยนะ”
“(^^)” แนะ! ยิ้มอีก หว้าคิด

หลังจากที่สมรภูมิจบแล้วโรสก็พูดคุยเล่นต่อไปกับเพื่อนๆ โดยที่ในหัวก็ยังคิดเรื่องของหว้าอยู่………

ณ โต๊ะตัวหนึ่งในโรงอาหารปรากฏร่างเด็กผู้หญิงสวยคนหนึ่ง ดวงตาสีดำเป็นประกายและผมสีดำเงางามกำลังนั่งอยู่ หากไม่ติดว่าบนหน้าเจ้าหล่อนมีแว่นกรอบดำบนใบหน้าล่ะก็ คงจะสวยขึ้นกว่านี้ เด็กสาวคนนั้นนั่งทำหน้าไม่สบอารมณ์จนเพื่อนๆไม่กล้าเข้าใกล้ แม้ว่าจะเห็นก็เถอะ (-_-;;) เด็กสาวนนั้นนั่งพลางคิดว่า หึ! ยังไงโรสก็ไม่มีทางรู้หรอก ว่าเราโมโหอะไร ไอ้แมวตัวนี้ซื้อบื้อชะมัด! แตถึงอย่างนั้นก็เถอะ เราไปโกรธมันก็ไม่ถูกนี่นา เอ….. ใช่แล้ว…..คุณคิดถูกแล้วล่ะ เด็กผู้หญิงคนนี้ก็คือ…..ข้าวปั้นนั่นเองและแน่นอนโรสไม่มีทางเห็นปั้นแน่ๆ เพราะตรงนี้เป็นจุดบอด ที่โรสไม่มีทางมองเห็น

กลับมาทางโรส สำหรับโรสแล้วเวลาง้อใครเธอจะดูที่นิสัย สภาพแวดล้อม ความเป็นไปได้ ฯลฯ ของบุคคลนั้นๆ ซึ่งเอาแล้วปันคงไม่ได้โกรธอะไรมากมายหรอกคงแค่โมโห เรื่องทั่วไปนั่นแหละ ที่ตอนแรกโรสไม่คิด เพราะตอนนั้นต้องรอสมองประมวลผลซักพักก่อนถึงจะทราบว่าปั้นโกรธอะไรเธอ

 

 

กริ้ง! เสียงกริ่งเวลาเรียนคาบสุดท้ายดังขึ้น คุณครูหนิงก็เดินเข้ามาพร้อมกับชีท ซึ่งเดาแล้วคงไม่ได้เอามาอ่านเล่นแน่ๆ

“เอาล่ะจ้ะ วันนี้เราจะมาสอบวิทย์กันนะจ๊ะ ไดไปอ่านทวนมาแล้วใช่ไหมจ๊ะ” นักเรียนทุกคนพยักหน้าหงึกๆ

“จ้ะ ดีมากจ้ะ เอาล่ะจ้ะ แยกโต๊ะเลยนะจ๊ะ เดี๋ยวครูจะแจกข้อสอบให้ มีข้อสอบทั้งหมด 40 ข้อ กากบาท 30 ข้อ เติมคำอีก 10 ข้อ นักเรียนได้ครบแล้วรอสัญญาณจากครูนะจ๊ะ ครูให้เวลาทำ 50 นาที” จากนั้นคุณครูหนิงจึงแจกชีทและให้เด็กเริ่มทำทันทีที่เด็กได้ชีทครบทุกคน

 

“เอาล่ะจ้ะ ส่งชีทมาให้คนข้างหน้านะจ๊ะแล้วเก็บของกลับบ้านได้เลยจ้ะ” คุณครูพูดแล้วปล่อยให้นักเรียนส่งชีทข้อสอบไปข้างหน้า โดยที่ระหว่างเก็บของมีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งมาพูดกับโรสว่า

“นี่โรส โรสรู้ปะ ว่าปั้นมันมีคนที่ชอบแล้วอะ”
“เฮ้ย! จริงดิรัณ! ทำไมไม่เค้าไม่รู้อะ” ‘รัณ’ หรือ ‘กรัณรัตฐ์ วิไรโลวิณ’ เพื่อนของโรสเช่นกัน เธอเป็นคนที่กวนประสาท แต่พึ่งพาได้ นิสัยคล้ายปั้นและโรส

“อืม รู้ป่าวว่าคนที่ปั้นชอบอะ มันเป็นใคร”
“ไม่อะ ดูไม่ออก”
“คนที่มันชอบน่ะ คือวิณ เพื่อนสนิทแกนั่นแหละ” โรสรู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่าลงมา เหมือนตัวเองกำลัง ช็อก

“หรอ พึ่งรู้นะเนี่ย (o.O)” แต่เธอก็มีสติมากพอที่จะแสดงละครหลอกเพื่อน
“อืม ตอนรู้ก็ช็อกเหมือนกัน ไม่นึกว่าคนอย่างยัยนั่นจะชอบใครเป็นด้วย หืม…. แกเป็นอะไรหรือเปล่าโรส หน้าแกดูแปลกๆนะ”
“อืม เปล่าหรอกแค่ช็อกน่ะ ที่รู้ว่าคนอย่ายัยนั่นจะชอบใครเป็นด้วย” แล้วก็รู้สึกช็อกที่ไปแอบรักคนๆเดียวกับเพื่อนเท่านั้นเอง โรสคิด
“หรอ นั่นสิน้าาาาา ชาตินี้จะมีคนชอบยัยนั่นลงไหมเนี่ย เฮ้ออออ เออ ใช่! ต้องไปแล้วแหละ นัดไอ้ศักดิ์ไว้” ‘ศักดิ์’ หรือ ‘วิศักดิชัย เนืองนิตย์’ ชื่อเล่นคือ ‘วิศักดิ์’ แต่เพื่อนๆชอบเรียกกันว่า ‘ศักดิ์’ มากกว่า

“อืม งั้นเค้ากลับบ้านก่อนนะ บาย”
“บาย” หลังจากที่รัณไปแล้วโรสก็เดินไป คิดไปเรื่องของวิณและปั้นจนได้ข้อสรุปว่า เอาล่ะ! คงจะได้เวลาตัดใจแล้วสินะ ไม่ว่าจะยากแค่ไหน แต่ ฉันจะตัดใจจากวิณให้ได้ พอได้ข้อสรุปแล้วโรสก็เดินกลับบ้านไปอย่างลำบากใจนิดหน่อย แต่ด้วยความที่เป็นคนราเริงจึงไม่ค่อยเป็นปัญหา พอมาถึงหน้าห้องของตน โรสก็นึกถึงบทสนทนาเมื่อก็อีกครั้ง ก่อนจะสะดุดใจอย่าหนึ่งว่า

นี่สรุปปั้นมันหึงฉันกับวิณเรอะ! (o.O) ปั้นนิ่งคิดอยู่ซักพักแล้วเข้าห้องไป

 

ฮุๆๆ เสียใจด้วยนะหนูโรส