บทที่ 1- เช้าที่แสนวุ่น!

ฮายยยยย! หวัดดีจ้า นักอ่านทุกๆคน แฮ่ม! ต้องแนะนำตัวก่อนสินะ ฉันชื่อ ‘ลลิลภัทร วิชัยศิริ (ละ-ลิน-พัด วิ-ไช-สิ-หริ)’ ชื่อเล่นชื่อ ‘โรเซล่า’ คนสนิทเท่านั้น ฉันถึงจะอนุญาตให้เรียก ‘โรส’ ฉันอยู่ที่คอนโด DAY กับเพื่อนสนิทผู้อาศัยของฉัน ‘เน่ภัทร คิมิโนะ’ ชื่อเล่นชื่อ ‘ข้าวปั้น’ คนสนิทยัยนี่ถึงจะยอมให้เรียก ‘ข้าว’ ไม่ก็ ‘ปั้น’ แปลกเนอะ ยัยนี่เป็นคนไทยแท้ๆแต่นามสกุลดันเป็นภาษาญี่ปุ่น เอาละตอนนี้กี่โมงแล้วนะ อืม ตี 5 ครึ่ง ไปอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า

หลายนาทีผ่านไป

ฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วล่ะ อืม ตอนนี้ก็ 5.55 หืมเลขสวยดีนี่ เฮ้ย! ไม่ใช่ละ ยัยปั้นยังไม่ตื่นอีกหรอเนี่ย ให้ตายสิ
“ปั้น ปั้น ปั้น ข้าวปั้น ไอ้ข้าวปั้น ตื่นสิโว้ยยยยย” ยัยนี่เมื่อไหร่จะตื่นวะ ปลุกยากทุกทีเลย ให้ตายสิ!
“งืม……อะไร….ถ้าไม่มีอะไรขอนอนต่อนะ” ยัยนั่นตื่มขึ้นมาอย่างงัวเงียแล้วนอนต่อ

“เฮ้ย! ไอ้ปั้น! วันนี้มีเรียนนะโว้ยยยย! ตื่นสิวะ!” ยัง ยัง ยังไม่ตื่น
“ไอ้ปั้น แกจะไม่ตื่นใช่มั้ย -_-^”
“……..” หึ! ไม่ตอบแสดงว่ายังไม่ตื่น
“แกจะไม่ตื่นดีๆใช่มั้ย!? ได้! ขอโทษล่วงหน้าแล้วกัน!” โว้ยยยยย! ไม่ไหวแล้วโว้ยยยย!

ปั้ก! ตึง!

อย่าถามชั้นนะว่าเสียงอะไร เสียงชั้นถีบยัยปั้นตกเตียงเนี่ยแหละ อยากปลุกยากดีนัก

“โอ้ย! โรส ถีบฉันทำไมเนี่ยยยยย!? โอ้ยยยยย! เจ็บตูดโว้ยยยยยย!” เออ ตื่นมาก็โวยวายเลยนะแก แต่ฉันไม่สนอะ ตอนนี้ 6.20 แล้ว! แล้วฉันไม่อยากไปโรงเรียนช้าด้วย!
“ไม่ต้องมาโอดครวญเลย ตอนนี้ 6.20 แล้ว จะไปมั้ยโรงเรียนอะ -­_-^”

“เออ! ไปก็ได้ ไม่เห็นต้องทำหน้าโหดเลยง่า T^T” โหมดนี้อีกละ ทุกทีที่ฉันไม่ก็ยัยนี่เข้าโหมดนี้ ต้องมีคนใดคนหนึ่งเรียกสติให้โหมดเดิมกลับมา ไม่ก็เพื่อนสนิทอีกคนของพวกฉันเนี่ยแหละที่เป็นคนเรียก ไม่งั้นก็ปัญญาอ่อนอยู่แบบนั้นตลอดนั่นแหละ
“ไม่ต้องมาปัญญาอ่อนเลยยัยปั้น รับไปอาบน้ำเลยเดี๋ยวเตรียมชุดกับยูนิฟอร์มให้”
“เออๆไปและ แต่จะว่าไปวันนี้แกน่ารักแฮะ” แล้วมันก็เข้าห้องน้ำไป

แอ๊ด! ปัง!

บอกไม่เคยจำเลยใช่มั้ยเนี่ยว่าให้ปิดประตูเบาๆ ว่าแต่…..ยัยนั่นใช้อะไรดูวะ ว่าน่ารัก ก็แค่แต่งเสื้อยืดสีส้มกับกางเกงยีน สวมทับด้วยเสื้อคลุมสีน้ำเงินปักตราโรงเรียน แล้วก็มัดผมสีน้ำตาลอ่อนเป็นหางม้าแค่นั้นเอง ฉันไม่ค่อยชอบปล่อยผมเท่าไหร่ เพราะว่ามันร้อน อากาศบ้านเราก็ร้อนอยู่แล้วจะไปทำให้มันร้อนเพิ่มทำไม อืม……รีบเตรียมชุดให้เจ๊แกดีกว่าแฮะ

หลายนาทีผ่านไป

แอ๊ด! ปัง!

“ฟูว์ น้ำเย็นดีชะมัด ^^”
“อาบเสร็จแล้วมานี่ เอาชุดไปใส่ไป๊ 6.43 แล้ว”
“เออๆ เร่งจัง -_-“

เวลาผ่านไปซักพัก

“เสร็จแล้ว” อืม…..ฉันเลือกชุดได้ถูกจริงๆแฮะ เสื้อสีฟ้าลายกระต่ายกับกางเกงยีน ทับด้วยเสื้อยูนิฟอร์มของโรงเรียน สวยเหมาะกับผมสีดำของยัยนี่สุดๆ
“อืม มาเอาที่มัดผมไป” ฉันยืนที่มัดผมให้ข้าวปั้น
“อ๋อก็ว่าอยู่ไหน อยู่ที่แกนี่เอง”
“อืม ไปได้แล้วเจ๊”

พวกฉันรีบวิ่งลงไปข้างล่างเพื่อรีบไปเอารถอย่างไว เพราะตอนนี้มัน 6.50 แล้ว! พอมาถึงฉันก็รีบเข้าไปนั่งในรถเก๋งสีดำของฉัน แน่นอนมาต้องมีรถของข้าวปั้นข้างๆเหมือนกันเปี๊ยบ! เพราะทั้งฉันและข้าวปั้นถึงจะไม่ไดเป็นฝาแฝดหรือพีน้องกัน แต่นิสัย สไตล์ และทุกอย่างแม้แต่ความคิด คล้ายกันทุกอย่าง! มันแปลกนะว่ามั้ย

โรงเรียนเซโรฟาเนีย

เมื่อฉันมาถึงก็รีบเอารถเข้าไปจอดในโรงจอดรถทันที ฉันกับข้าวปั้นรีบเข้าไปในอาคารเรียน ชั้น 4 ห้อง ม.5 VIP ทันที

“ทำไมวันนี้มาช้ากว่าเราอีกอะ ข้าวปั้น โรเซล่า” ไม่ทันไรก็โดนแขวะซะและ
“เจ๊ตื่นสายน่ะ” เจ๊ไม่สะทกสะท้านยังมีหน้ามานั่งหน้าตาเฉยอีก
“หรอ”

อืม…….ยังไม่ได้บอกใช่มั้ยว่าไอ้คนที่แขวะพวกฉันอยู่เนี่ยชื่อ ‘น้ำฟ้า วรัตฒ์ชัย’ ชื่อเล่นชื่อ ‘น้ำ’ มันช่งไม่เข้ากับหน้าตาของยัยนั่นเอาซะเลย

“โรส ปั้น มาร้องเพลงกัน”
“อืม มาร้องกัน ปั้น หว้า” ยัยคนที่มาชวนพวกฉันร้องเพลง ชื่อ ‘วารุณี ชัยวิศักดิ์’ ชื่อเล่นชื่อ ‘ลูกหว้า’ หรือยากเรียกว่า ‘หว้า’ ก็ได้ตามใจ
“……” หืมทำไมตั้งแต่เข้ามาถึงดูเงียบๆ

ควับ!

ฉันหันหน้าไปทางที่นั่งข้างๆ ก็ยัยปั้นนั่นแหละ ปรากฏว่า ยัยนั่นหลับ! หลับค่ะหลับ! มิน่าทำไมถึงเงียบๆ ที่แท้หลับนี่เอง ให้ตายสิ!

“เจ๊! ตื่นโว้ยยยยย!” ฉันเข้าไปเขย่าตัวยัยนั่นอย่งบ้าคลั่งจนโต๊ะสะเทือน คิดดูละกันว่าแรงขนาดไหน
“โอ๊ยยย! คนจะนอน ง่วง!”

“ไม่ต้องมางงมาง่วงเลย! เมื่อคืนก็บอกให้นอนเร็วๆแล้วไม่เชื่อเอง”
“ก็มันนอนไม่หลับนี่!”
“เออ ชางเรื่องของแก แต่ตอนนี้ครูวาสนาจะมาแล้วโว้ยยย!”
“เฮ้ย! จริงอะ! โอเคๆลุกแล้วๆ” เหอๆจะกลัวก็ไม่แปลกหรอก ครูโหดซะขนาดนั้น

แอ๊ด!

พูดไม่ทันขาดคำคุณครูวาสนาในชุดเสื้อลายดอกฉบับคนแก่กับกางเกงธรรมดาๆ สวมทับด้วยชุดคลุมสีน้ำตาลปักตราโรงเรียน อ้อ! คงงงกันสินะ มา เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟัง

โรงเรียนเซราฟาเนีย เป็นโรงเรียนท่ให้เด็กแต่งหน้า แต่งตัว ทำผมยังไงก็ได้แต่ต้องใส่เสื้อคลุมยูนิฟอร์มโรงเรียน โดยแบ่งแบบนี้

1)   นักเรียนทั่วไป สีฟ้า

2)นักเรียนทุน สีเหลือง

3)นักเรียน VIP สีน้ำเงิน

4)คุณครู สีน้ำตาล

5)ผุ้คุมกฎ สีขาว

7)ประธานนักเรียน สีดำ

8)ผอ. สีเทา

ส่วนห้องแบ่งเป็น 1.ห้อง VIP ห้องคนรวย ฉลาด 2.ห้อง 1 ห้องเด็กฉลาดหรือห้องคิงนั่นแหละ 3.ห้อง 2 หรือห้องควีน 4.ห้อง 3,4,5 ห้องที่มีความสามารถทั่วๆไป

พอจะเข้าใจกันรึยังล่ะ อืม……ถ้าเข้าใจก็ดีแล้ว แต่ถ้าไม่เข้าใจเดี๋ยวมาอธิบายให้ฟังทีหลังละกัน เพราะตอนนี้ คุณครูเริ่มสอนแล้ว ยังหันมาที่คนข้างๆฉันที่เริ่มสักปงกแล้ว เฮ้อ! เข้าใจนะว่าไม่ชอบประวัติศาสตร์ เพระว่ามันน่าเบื่อ เพราะฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน มีแต่จำๆๆๆๆ แล้วก็จำ ไมรู้จะเรียนไปทำไมเรื่องในอดีตหรือคนที่ตายไปแล้ว เรียนไปก็ไม่ได้ใช้ แล้วก็กลับไปแก้ไขในอดีตไม่ได้อยู่ดี แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ………. ฉันอยากจะตบหัวยัยนี่ให้ตื่นละ อดทนหน่อยก็ไม่ได้ ถ้าคุณครูไม่อยู่นะ ป่านนี้แม่ตบหัวไปและ!

ให้ตายสิ! เป็นเช้าที่วุ่นวายจริงๆ